مهارتهای گفتاری و زبانی توسط کودکان در یک محدوده سنی خاصی یاد گرفته میشود؛ کودکی که مدت زمان بیشتری برای یادگیری این مهارت صرف میکند، ممکن است دچار مشکل باشد. اگر متوجه شدید که فرزندتان دچار این مشکل است، آسیب شناسان گفتاری یا متخصصان گفتاردرمانی کودکان میتوانند به کودک شما کمک کنند. با بیمهشو همراه باشید تا بیشتر درباره آنچه از کودکان از بدو تولد تا پنج سالگیشان انتظار دارید، بدانید.
اختلالات گفتاری در کودکان
بسیاری از کودکان با تاخیر موقتی در رشد و یادگیری مهارتهای گفتاری و زبانی روبهرو میشوند و سرانجام اکثر آنها نسبت به کودکان دیگر، در رابطه با این معقوله عقب میمانند، بدین واسطه در ارتباطات با دیگران با مشکل روبهرو خواهند شد. در حالت کلی اختلالات ارتباطی شامل اختلالات گفتاری و زبان است؛ اختلالات گفتاری کودکان شامل شرایط مختلفی است که توانایی برقراری ارتباط آنها را مختل میکند؛ در حقیقت این مشکل کاملاً جدی است و مانع از مشارکت کودکان در خانواده و اجتماع، موفقیت مدرسه و در نهایت یافتن شغل میشود.
کلمات از زبان و گفتار سرچشمه میگیرد که در زمینه اختلالات ارتباطی، درک تفاوت بین این دو بسیار مهم تلقی میشود. زبان یک سیستم نمادی دارد و برای تبدیل رویدادهای ذهنی غیرقابل مشاهده، مانند افکار و خاطرات، به رویدادهایی قابل درک است تا درک آنها را برای دیگران آسانتر سازد. درست است اکثر مردم معمولاً افکار خود را با گفتن و به زبان آوردن، بیان میکنند و با گوش دادن به دیگران، مفاهیم آنان را میفهمند اما با این حال، زبان میتواند به روشهای دیگر مانند خواندن، نوشتن و امضا بیان شود و قابل درک باشد.
گفتار
و اما گفتار…
گفتار معنای باریکتری نسبت به زبان دارد، زیرا بهطور خاص به اصوات تولیدشده توسط مکانیسم دهان، از جمله لبها، زبان، تارهای صوتی و ساختارهای مربوطه اشاره دارد، به بیان سادهتر گفتار یا تکلم یکی از مهمترین و متداولترین روشهای ارتباطی بین انسانهاست که با بهوجود آوردن صدا توسط دهان و تا حدودی بینی انسان برای او شکل میگیرد و برخلاف زبان، مستقیماً قابل مشاهده و درک است. به پروسههایی که انسانها را به تفسیر و فهم اصوات استفاده شده در زبان قادر میسازد، درک گفتار گفته میشود.
اختلالات گفتاری بهخصوص اختلالات گفتاری کودکان گاهیاوقات با اختلالات زبان اشتباه گرفته و فرض میشود که مشکل در زبان است نه در گفتار که خود این امر میتواند مشکلاتی درپی داشته باشد؛ در حقیقت، اختلالات گفتاری بهویژه اختلالات گفتاری کودکان و اختلالات زبان دو معقوله جدا هستند . میتوانند بهصورت جداگانه یا باهم اتفاق بیفتند. برای مثال در بحث مهارتهای گفتاری و زبانی درکودکان میتوان گفت که کودکی ممکن است دارای اختلال گفتاری مانند بیان بسیار ضعیف باشد و با بهواسطه وجود این اختلال ممکن است در تولید صدای گفتار و بهطور کلی صدا، تشدید و یا روان بودن در جریان گفتار از مشکل برخوردار باشد، اما در عین حال مهارتهای زبانی سالمی داشته باشد؛ در مقابل کودکی دیگر از یک اختلال زبانی مانند درک بسیار ضعیف رنج میبرد، با این وجود میتواند صداهای گفتاری را بهطور معمول تولید کند و درنهایت کودکانی نیز هستند که هم میتوانند از اختلالات زبانی رنج ببرند و هم دارای اختلالات گفتاری باشند.
دلایل اختلالات زبان و گفتار
دلایل اختلالات زبان و گفتار
پایههای رشد گفتار و زبان از رحم آغاز میشود و با رشد ساختارهای آناتومیک و فرایندهای فیزیولوژیکی که در نهایت از مهارتهای حسی، حرکتی، توجه، ذهن، حافظه و یادگیری پشتیبانی میکنند، ادامه مییابد. همانطور که در بخش قبلی درباره خطرات احتمالی مانند اختلالات زبان، اختلالات گفتاری کودکان و عدم یادگیری آنها در زمینه مهارتهای گفتاری و زبانی بحث شد، تقریباً هر عاملی که رشد قبل از تولد جنین را تهدید کند، از ناهنجاریهای ژنتیکی و کمبودهای تغذیهای گرفته تا قرار گرفتن وی در معرض سموم محیطی، باعث افزایش خطر ابتلا به اختلالات زبان و اختلالات گفتاری کودکان میشود.
مداخلات زودرس برای چنین کودکانی عموماً به منظور تسهیل مهارتهای زبانی و گفتاری طراحی شده است. هنگامی که کودکان به سنی میرسند که این سن اجازه میدهد هر ناحیه را بهطور جداگانه مورد ارزیابی قرار داد و تمرکز در درمان را با توجه به اینکه آیا نقص تنها در گفتار، فقط در زبان یا هر دو یافت می شود، ممکن میسازد.
سخن آخر
شواهد حاصل از عادت مغز و اعصاب، تصویربرداری عصبی و مطالعات ترجیحی نشان می دهد که کودکان شروع به تشخیص الگوهای گفتاری می کنند که در اوایل سال اول زندگی در محیط زندگی آنها تکرار می شود؛ تجارب و مهارتهای اجتماعی که در ماههای اول زندگی فرد (نوزاد) اتفاق میافتد، پیش درآمد مهمی در کسب مهارتهای گفتاری و زبانی است؛ کودک در ابتدای این مسیر میآموزد که درگیر تعاملات متقابل شود و اهداف ارتباطی را از طریق روشهای غیرزبانی مانند حرکات بیان کند تا به تحقق اهداف یادشده نزدیکتر گردد. جالب است بدانید نوزادان در ماههای اول زندگی خود، شروع به استفاده از مکانیسمهای دهانی برای تولید صداهای غیرگفتاری مانند ها کردن و جیغ زدن میکنند تا با این کارها کنترل عضلات و حرکات خود را افزایش دهند. بنابراین، آنها موفق به تولید ترکیبات فزاینده ای از اصوات و هجاهای گفتاری مانند (حباب زدن) که پیش درآمد بیان کلمات قابل تشخیص است، می شوند.
