اصطلاحات بیمهای از گروه واژگانی هستند که در این صنعت وجود دارند تا آن اشخاصی که در حوزه بیمه فعال هستند، قادر باشند با یکدیگر به یک زبان مشترک برسند و بهوسیله آن با یکدیگر صحبت کنند اما این مفاهیم بیمهای شاید برای بسیاری از مشتریان و یا بیمهگذاران قابل درک نباشد؛ از اینرو ما در این مطلب از مطالب بیمهشو ، قصد توضیح این واژگان را داریم تا بر اطلاعات بیمهای شما مخاطبان بیفزاییم.
مفاهیم بیمه
همانطور که ذکر شد صنعت بیمه نیز از این زبان واحد و مشترک مستثنی نیست و دارای مفاهیم بیمهای است که فعالن این حوزه از آن بهره میگیرند.
صنعت بیمه
موضوع و موارد مربوط به حوزه بیمه
موضوع بیمه از دیگر مفاهیم بیمه یا اصطلاحات بیمهای است که همانطورکه از نامش پیداست عنوان بیمهنامه است؛ بهبیان سادهتر میتوان گفت که هر آنچه را که بیمه موردنظر با آن مشخص و فرد بیمهگذار براساس حادثه موردنظر، بیمه میشود، موضوع بیمه مینامند.
موارد بیمه از دیگر اصطلاحات بیمهای است که شامل تحت پوشش قرار دادن شخص، شی و یا مسئولیت میباشد؛ اگر مورد بیمه مربوط به شی باشد، بیمهگر یا شرکت بیمه مربوطه در مقابل بیماری، ازکارافتادگی یا نقصعضو، فوت و حیات، در قبال فرد بیمهگذار یا بیمهشده متعهد میشود. درصورتیکه مورد بیمه شی (بیمه اشیاء) باشد، بیمهگر خسارتهای وارد شده به شی مانندآتشسوزی اموال منقول و غیرمنقول، بیمه حمل و نقل کالا، هواپیما و کشتی، بیمه اتومبیل، بیمه مرگومیر حیوانات را جبران مینماید. اگر مورد بیمه، مسئولیت بیمهگذار در مقابل فرد دیگری باشد، در این شرایط بیمهگر موظف است مسئولیت فرد بیمهشده را در مقابل شخص دیگر و در شرایط بروز حاثه برعهده بگیرد. میتوان گفت که بیمههایی چون بیمه مسئولیت اتومبیل، بیمه مسئولیت کارفرما در مقابل کارگران، بیمه مسئولیت حرفهای پزشکان و داروسازان، بیمه مسئولیت مالک در مقابل مستأجر شامل این بیمهنامه میشوند.
مدت بیمه
مدت بیمه از اصطلاحات بیمهای و البته ساده است که مفه.م خود را در دل نام خود بههمراه دارد؛ این مفهوم در واقع همان مدت زمانی است که در طول بیمهگر در قبال بیمهگذار و جبران خسارت حوادث غیرمترقبهای ممکن است برای وی رخ دهد، متعهد میشود. لازم بهذکر است که مدت بیمه در بیمههای اموال معمولاً یکسان است.
بیمهنامه یا قرارداد بیمهای
بیمهنامه، در حقیقت قرارداد بیمهای است که بین دو طرف معامله یعنی بیمهگر (شخص حقیقی یا حقوقی) و بیمهگذار (شخص حقیقی) منعقد میشود؛ در این قرارداد قوانین و موارد مرتبط و تحت پوشش درج میشود تا در مواقع بروز حادثه، جبران خسارت علاوهبر قوانین کلی بیمه، براساس همین موارد مندرج در بیمهنامه صورت پذیرد. در این قرارداد هم بیمهگر و هم بیمهگذار، هر دو دارای یکسری وظایف و حقوقی هستند که تمام موارد مرتبط، در این بیمهنامه درج میشود.
بیمهگر به چه معناست؟
برای اولین مورد در میان مفاهیم بیمه میتوان به بیمهگر (Insurer-underwriter) اشاره کرد که نام دیگر سازمان یا شرکت بیمه (شخص حقیقی یا حقوقی) است که بر طبق قوانین و شرایط عمومی و خصوصی صنعت بیمه، در ازای دریافت وجه معینی از فرد بیمهگذار یا بیمهشده (شخص حقیقی)، فرد را در مواقع بروز حوادث غیرمنتظره، ازکارافتادکی و یا حتی مرگومیر تحت پوشش بیمهای قرار میدهد و مسئولیت جبران مالی خسارات و زیانهای احتمالی وی را براساس خطرات تحت پوشش مندرج در بیمهنامه برعهده میگیرد.
بیمهگذار یا بیمهشده کیست؟
در واقع بیمهگذار (Assured-Insured) یا بیمهشده به فردی گفته میشود که در طرف تعهد بیمهگر قرار دارد؛ این شخص، یک شخص حقیقی است که در قبال وجه معینی، جبران هزینههای جانی، مالی و مسئولیت بیمهای خود را برعهده فرد یا شرکت بیمه که با نام بیمهگر شناخته میشود، قرار میدهد. همانطور که گفته شد بیمهگذار همانند بیمهگر از یکسری حقوق برخوردار است و یک سری وظایف را نیز برعهده دارد.
مفاهیم بیمه یا فرهنگ لغت بیمه
حق بیمه
حق بیمه از دیگر مفاهیم بیمه است که به میزان وجه معینی تعلق میگیرد؛ این وجه مشخص را شخص بیمهگذار به بیمهگر میپردازد و ازای آن از بیمهگر، تعهد جبران خسارت حوادث پیشبینی نشده را دریافت مینماید. این مورد که از اصطلاحات بیمهای است، به نام بهای خطر نیز شهرت دارد که میزان آن به میزان پوششهای بیمهای مندرج در بیمهنامه مربوطه بستگی دارد.
غرامت و جبران خسارت
غرامت و جبران خسارت از دیگر اصطلاحات بیمهای است که شاید تفاوت بین آن دو را بتوان در یک مورد دانست، آن هم ماهیت معنای لغوی آن است؛ غرامت مبلغ مشخص و از پیش تعیینشدهای است که در قرارداد یا بیمهنامه ذکر شده است و شرکت بیمه یا بیمهگر، آن را بدون درنظر گرفتن میزان خسارات وارد شده اما با رعایت قانون غرامت در بیمههای اموال و مسئولیت، در صورت وقوع خطر بیمه و متضرر شدن بیمهگذار، پرداخت میکند؛ در صورتیکه فرآیند جبران خسارت پرداخت میزان مبلغی است که با توجه به بررسی میزان ضرر مالی وارده، برای بازگرداندن وضعیت مالی بیمهگذار از شرایط فعلی به حالت اولیه او، انجام میگیرد.
ذینفع یا اصل نفع بیمهای
ذینفع یا اصل نفع بیمهای یکی دیگر از اصطلاحات بیمهای است که بیانگر شخصیتی حقیقی و یا حقوقی میباشد؛ به بیان دیگر ذینفع بودن یعنی سود بردن از سلامت مورد تحت پوشش بیمه که در اکثر بیمهنامهها شخص بیمهگذار منحصر به نقش ذینفع میباشد که اثبات آن در زمان دریافت خسارت از سوی بیمهگذار نزد بیمهگر الزامی است اما در بسیاری از موارد مثلاً وراث بیمهنامههای عمر، شخص بیمهگذار، منافع قرارداد به فرد یا افراد دیگری بهعنوان ذینفع بیمهنامه انتقال میدهد؛ این اصطلاح که از اصطلاحات بیمهای است، در گروه اصطلاحات تخصصی بیمه قرار میگیرد.
فرانشیز
یکی از مفاهیم بیمه که در دسته اصطلاحات تخصصی بیمه در قوانین بیمه نیز قرار میگیرد؛ فرانشیز است که در آن بیمهگر در قبال بازپرداخت درصدی از مبلغ خسارت متعهد نیست؛ این عبارت بدین معناست که بیمهگذار باید مسئولیت بخشی از خسارت وارده به اموال خویش را برعهده بگیرد که این میزان قطعی مبلغ مذکور، در صورت توافق نهایی طرفین، در متن بیمهنامه قید خواهد شد. بهعبارت سادهتر که این مورد به قسمتی از خسارت تعلق می که بیمهگر پرداخت نمیکند .
بازه درصدی فرانشیز که یکی از اصطلاحات بیمهای است، چیزی بین بیست تا سی درصد میباشد؛ این اصلاح که یکی از اصطلاحات بیمهای است، تنها مختص کشور ایران نبوده و در تمام کشورهای جهان کاربرد دارد.
