بیمه مرکزی، در ارتباط با شرکتهای بیمه مناطق آزاد مقرراتی را در سال ۱۳۷۴ تصویب نمود که این موسسات باید از آنها پیروی نمایند. قانون بیمه در مناطق آزاد که توسط بیمه مرکزی تصویب شده است، تمام مقررات مربوط به تاسیس و فعالیت را شامل میشود.
بیمهشو قصد دارد تا در ادامه این مقاله به بیان مقررات تاسیس شرکتهای بیمه مناطق آزاد که توسط بیمه مرکزی تصویب شده است را بیان نماید.
مقررات تاسیس شرکتهای بیمه مناطق آزاد طبق مصوبه بیمه مرکزی
فصل اول – تعاریف
ماده ۱ – در قانون بیمه در مناطق آزاد، واژههای زیر به جای توضیح آنها به کار میرود:
- مناطق آزاد: مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران.
- سایر مناطق کشور: تمامی مناطق کشور جمهوری اسلامی ایران بهجز مناطق آزاد.
- منطقه: هر یک از مناطق آزاد
- سازمان: سازمانهای مناطق آزاد.
- موسسات موضوع این آییننامه: تمامی موسسات ذکرشده در ماده ۲ این آییننامه.
- موسسات بیمه: موسسات و شرکتهای بیمهای که طبق قانون بیمه در مناطق آزاد، مجاز به فعالیت در منطقه میباشند.
- موسسات بیمه متقابل: شرکتهای بیمهای که خدمات خود را به شکل بیمه متقابل فقط برای اعضا ارائه میدهند.
- موسسه کارگزاری بیمه: شخص حقوقی که در ازای دریافت کارمزد، به عنوان واسطه یا بیمه اتکایی در معاملات بیمهای عمل مینماید و شغل وی، تنها ارائه دادن خدمات بیمهای است.
- شعبه: واحدی از یکی از موسسات بیمه ایرانی که در چارچوب وظایف موسسه اصلی، تحت نام آن فعالیت میکند.
- نمایندگی بیمه: شخص حقیقی یا حقوقی که براساس قرارداد نمایندگی با یکی از موسسات بیمه ایرانی، انجام قسمتی از وظایف آن موسسه را در منطقه برعهده گرفته است.
فصل دوم: تاسیس
ماده ۲ – خدمات بیمه و بیمه اتکایی در مناطق آزاد، توسط موسساتی که به پیشنهاد سازمان، برطبق قوانین این آییننامه از بیمه مرکزی مجوز دریافت کرده باشند و یکی از صورتهای زیر ثبت شده باشند، انجام میگیرد:
-
- موسسه نمایندگی و یا کارگزاری بیمه.
- شرکت سهامی و یا تعاونی بیمه ایرانی با مشارکت سهامداران حقیقی و حقوقی ایرانی و یا خارجی که تمامی سهام آن با نام باشد.
تبصره ۱: تاسیس شعبه، توسط موسسات بیمه، با رعایت قوانین این آییننامه و ثبت در منطقه مانعی ندارد.
تبصره ۲: اعطا کردن نمایندگی بیمه به اشخاص حقوقی، با رعایت ضوابطی که به تصویب شورای عالی بیمه میرسد امکانپذیر میباشد.
تبصره ۳: فعالیت شعبهها و نمایندگیهای موسسات بیمه سایر نقاط کشور، در هر یک از مناطق آزاد با رعایت مقررات قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران در چارچوب این آییننامه و سایر ضوابط حاکم بر موسسات مانعی ندارد.
ماده ۳ – موسساتی که با این آییننامه اجازه فعالیت در منطقه را دریافت مینمایند، مجاز به عرضه بیمه برای اشخاص مقیم، موضوعات و موارد بیمه در سایر نقاط کشور و بیمه حملونقل کالای وارداتی به سایر نقاط کشور که قرارداد خرید آن در ایران منعقد شده است نمیباشند. بیمه اتکایی از شمول حکم این ماده مستثناست.
تبصره ۱: موسساتی که فقط اجازه فعالیت بیمهای مستقیم در منطقه را دارند، نمیتوانند از موسسات بیمه سایر نقاط کشور بیمه اتکایی قبول نمایند.
تبصره ۲: موسسات بیمه میتوانند نسبت به بیمه اموال و مسئولیت در چارچوب این آییننامه و رعایت قوانین و مقررات مربوط به مناطق ویژه اقتصادی فعالیت کنند.
تبصره ۳: صدور بیمهنامه توسط موسسات و شرکتهای بیمه مناطق آزاد، برای آن دسته از موضوعات و موارد بیمهای که از طرف موسسات بیمهای ایرانی فعال در سایر نقاط کشور عرضه نمیشود، از شمول این ماده مستثناست و فهرست این قبیل موضوعات و موارد بیمه مجاز در سایر نقاط کشور، برای موسسات بیمه توسط بیمه مرکزی ایران حداکثر ظرف ۳ ماه از تاریخ تصویب این مقررات، تهیه گردیده و به سازمانها اعلام میشود.
ماده ۴ – حداقل سرمایه برای موسسات بیمه، نمایندگی و کارگزاری بیمه به قرار زیر است:
- موسسات بیمه مستقیم باید با حداقل پانزده میلیارد ریال سرمایه تشکیل شوند، بهطوریکه حداقل ۵۰درصد آن بهصورت نقد پرداخت شده باشد.
- موسسات بیمه مستقل باید با حداقل دویست میلیون ریال سرمایه تشکیل شوند، بهطوری که حداقل پنجاه درصد آن بهصورت نقد پرداخت شده باشد.
- موسسات بیمه اتکایی باید با حداقل هشتاد و پنج میلیارد ریال تشکیل شوند که باید حداقل پنجاه درصد آن بهصورت نقد پرداخت شده باشد.
- موسسات نمایندگی و یا کارگزاری بیمه با سرمایه حداقل سیصد میلیون ریال تشکیل میشوند که باید حداقل پنجاه درصد آن بهصورت نقد پرداخت شده باشد.
تبصره ۱: تغییر در ارقام بالا، تنها هر دو سال یکبار، به پیشنهاد مشترک دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و بیمه مرکزی ایران و تصویب هیات وزیران امکان پذیر است.
تبصره ۲: سهامداران خارجی موسسات باید سهم الشرکه خود را به ارزهای موردقبول بانک مرکزی ایران پرداخته و یا گواهی تبدیل ارز را ارائه نمایند.
تبصره ۳: وجوه سرمایه ذکرشده در این ماده از قانون بیمه در مناطق آزاد، باید به یکی از بانکهای مورد تایید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که ترجیحاً دارای شعبه در مناطق آزاد باشد، واریز گردد.
فصل سوم: مجوز ثبت و پروانه فعالیت
ماده ۵ – ثبت موسسات در منطقه، تنها با ارائه مجوز ثبت صادر شده توسط بیمه مرکزی ایران امکانپذیر است و ایجاد هرگونه تغییرات در اساسنامه، میزان سرمایه و سهام موسساتی ثبتشده، نیازمند موافقت بیمه مرکزی است.
ماده ۶- برای کسب مجوز ثبت، ارائه مدارک زیر به بیمه مرکزی الزامی است:
- اساسنامه موسسه
- میزان سرمایه موسسه، رسید یا گواهینامه تعهد پرداخت آن.
- سهام نقدی و غیرنقدی و نحوه پرداخت آن
- صورت اسامی سهامداران، بازرسان و مدیران و تابعیت و تعداد سهام هر یک از آنها.
- اسناد و مدارک و اطلاعات دیگری که معرف صلاحیت مالی و فنی موسسه و حسن شهرت مدیران آن باشد.
تبصره: مجوز ثبت بعد از صدور، به مدت ۶ ماه اعتبار دارد. درصورت عدم ثبت موسسه در این مدت باید مجدداً مجوز ثبت دریافت گردد.
ماده ۷- بیمه مرکزی ایران موظف است که بعد از دریافت تمامی مدارک حداکثر تا سی روز، نظر خود را اعم از قبول یا رد تقاضا بهصورت کتبی به سازمان اعلام نماید.
تبصره: درصورتی که شخص متقاضی نسبت به نظر اعلام شده، اعتراض داشته باشد میتواند طی مدت سی روز اعتراض خود را به مجمع عمومی بیمه مرکزی تسلیم نماید. تصمیم این مجمع قطعی و لازمالاجرا خواهد بود.
ماده ۸- بیه مرکزی ایران با دریافت گواهی ثبت در منطقه، پروانه فعالیت برای بیمه اتکایی، یک یا چند رشته بیمه مستقیم و یا هر دو صادر خواهد کرد.
