بیمه مرکزی ایران، برای تاسیس و فعالیت شرکتهای بیمه مناطق آزاد، قوانینی را در سال ۱۳۷۴ تصویب نمود که تمام این موسسات ملزم به پیروی از آن هستند. ما در مقالهای به بیان قوانینی که بیمه مرکزی برای تاسیس شرکتهای بیمه مناطق آزاد تصویب نموده است، پرداختهایم که شما میتوانید با آن با بخشی از قوانین بیمه در مناطق آزاد آشنا گردید.
بیمهشو در این مقاله قصد دارد تا به بیان بخش دیگری از قوانین بیمه در مناطق آزاد بپردازد که مربوط به فعالیت این موسسات است؛ پس با ما همراه باشید.
مقررات فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد طبق مصوبات بیمه مرکزی
فصل چهارم – لغو پروانه و محدود نمودن فعالیت
ماده ۹- پروانه فعالیتی که توسط بیمه مرکزی صادر شده است در حالات زیر لغو خواهد شد:
- در صورت تقاضا از طرف دارنده پروانه.
- درصورتی که موسسه تا یکسال پس از صدور پروانه، فعالیت خود را در منطقه مربوطه آغاز نکرده باشد.
- درصورت ورشکستگی شرکتهای بیمه.
- درصورتی که به تشخیص بیمه مرکزی و با تایید شورای عالی بیمه، وضع مالی شرکتهای بیمه بهگونهای باشد که نتوانند به تعهدات خود عمل نمایند و یا ادامه فعالیت موسسه به زیان بیمهشدگان و بیمهگذاران و صاحبان حقوق آنها منجر گردد.
- سایر موارد پیشبینی شده در این آییننامه.
تبصره: مجوز ثبتی که طبق قانون بیمه در مناطق آزاد صادر شده است تنها تا ۶ ماه اعتبار دارد؛ چنانچه موسسه در مدت مشخص شده ثبت نگردد، باید مجدداً مجوز ثبت دریافت شود.
ماده ۱۰- در مواردی که موسسات برخلاف اساسنامه یا قانون بیمه در مناطق آزاد عمل نمایند، با پیشنهاد بیمه مرکزی و تایید شورای عالی بیمه، فعالیت وی بهطور موقت و دائم ممنوع خواهد شد.
ماده ۱۱- صدور و لغو پروانه فعالیت شرکتهای بیمه مناطق آزاد، ممنوعیت آنها از فعالیت و اطلاعاتی که برای حفظ منافع بیمهگذاران و بیمهشدگان و صاحبان حقوق آنها لازم باشد، با هزینه موسسه مذکور توسط بیمه مرکزی ایران در روزنامه رسمی کشور و یکی از روزنامههای کثیرالانتشار تهران و منطقه در دو نوبت با فاصلههای زمانی یک ماه آگهی خواهد شد.
ماده ۱۲- درصورتی که پروانه فعالیت موسسهای بهطور دائم لغو گردد، با بیان بیمه مرکزی و تایید شورای عالی بیمه، راهکارهایی ارائه خواهد شد که تضمینکننده منافع بیمهگذاران ، بیمهشدگان و صاحبان حقوق آنها باشد؛ برای مثال ممکن است که پرتفوی موسسه یا کلیه سوابق و اسناد مربوط به حقوق و تعهدات آن به موسسه بیمه دیگری که مجاز به فعالیت در منطقه باشد، انتقال داده شود.
فصل پنجم – نحوه فعالیت
ماده ۱۳- موسسات بیمه موظف هستند که حساب اندوختههای قانونی و فنی خود را نگهدارند و نحوه بهکار افتادن آنها را بهطور مشخص و واضح منعکس نمایند. انواع اندوختههای قانونی و فنی برای هر کدام از رشتههای بیمه و میزان و طرز محاسبه، همچنین ترتیب بهکار انداختن این اندوختهها و ذخایر و نیز سرمایه موسسه و نحوه ارزیابی اموال منقول و غیرمنقول که نماینده منابع مالی موسسات مذکور است به موجب دستورالعمل هایی است که به تصویب شورای عالی بیمه میرسند.
ماده۱۴- موسسات بیمه طبق قانون بیمه در مناطق آزاد موظفند که ده درصد از کلیه معاملات بیمهای مستقیم خود را نزد بیمه مرکزی، بیمه اتکایی نمایند. بیمه مرکزی در قبول یا رد اتکایی مجاز میباشد. نرخ کارمزد و سایر شرایط براساس دستورالعمل مورد تصویب شورای عالی بیمه خواهد بود.
ماده ۱۵- اموال شرکتهای بیمه ،اندوختهها و ذخایر آن در ماه، ضمانت حقوق و مطالبات بیمهگذاران و بیمهشدگان و صاحبان حقوق آنهاست. درصورت منحل شدن یا ورشکستگی موسسه، بیمهگذران و بیمهشدگان و صاحبان حقوق آنها، نسبت به سایر بستانکاران اولویت دارند.
تبصره ۱: در میان رشتههای مختلف و متفاوت بیمه، حق تقدم با بیمه عمر است.
تبصره ۲: موسسات بیمه، بدون موافقت قبلی بیمه مرکزی نمیتوانند اموال خود را صلح حقوق نمایند و یا به رهن واگذار کنند و یا موضوع هر نوع معامله با حق استرداد قرار دهند.
ماده ۱۶- موسسات بیمه موظف هستند ترازنامه و صورت سود و زیان خود را در یکی از روزنامههای کثیرالانتشار تهران و منطقه درج نماید.
ماده ۱۷- موسسات بیمه باید هرگونه تغییر در سهامداران عمده، مدیران و بازرسان موسسه را تا دو هفته به اطلاع بیمه مرکزی برسانند.
ماده ۱۸- طبق قانون بیمه در مناطق آزاد، اشخاصی که در داخل یا خارج ایران به یکی از جرایم قتل، سرقت، خیانت در امانت، کلاهبرداری، صدور چک بیمحل و اختلاس یا معاونت در این جرمهامحکوم شده باشند و یا از ورشکستگان به تقصیر یا تقلب باشند، نمیتوانند جزو موسسات یا مدیران موسسات بیمه باشند.
فصل ششم – نظارت
ماده ۲۰- بیمه مرکزی طبق قانون بیمه در مناطق آزاد، بر فعالیت موسسات در منطقه نظارت خواهد کرد.
ماده ۲۱- شرکتهای بیمه مناطق آزاد موظفند که:
- حسابها و صورتهای مالی خود را طبق نمونهای که بیمه مرکزی پیشنهاد کرده و شورای عالی بیمه تایید نموده است، تنظیم و نگهداری نمایند.
- یک نسخه از صورتهای مالی خود را که مورد رسیدگی و اظهارنظر حسابرسان تایید شده توسط سازمان حسابرسی و یا حسابرسان معتبر بینالمللی قرار گرفته است، حداکثر در طی مدت ۶ ماه از پایان دوره مالی به بیمه مرکزی ارائه دهند.
- صورت وضعیت عملیات بیمهای سالانه خود را طبق نمونهای که بیمه مرکزی ارائه داده است، تنظیم کرده و تا مدت سه ماه از پایان دوره مربوطه، به بیمه مرکزی ارائه نمایند.
- سایر اطلاعات و آمار دورهای یا موردی را که بیمه مرکزی بهمنظور نظارت بر حسن اجرای این آییننامه لازم تشخیص دهد، باید در اختیار سازمان قرار دهند.
- با بازرسانی که با حکم کتبی یکی از اعضای هیات عامل بیمه مرکزی و با اطلاع دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد در محل حضور پیدا میکنند، همکاری نمایند و اطلاعات لازم را در اختیار این افراد قرار دهند.
تبصره: موسسات بیمهای که بیمهنامههای بلندمدت زندگی ارائه میدهند، علاوهبر رعایت موارد فوق، موظف هستند که راهکاری ارائه نمایند تا حسابها و ذخایر فنی مربوطه، مورد رسیدگی و تایید محاسب فنی مورد قبول بیمه مرکزی قرار گیرد.
ماده ۲۲- حسابرسان موسسات بیمه علاوهبر وظایف قانونی و حرفهای، باید در گزارش نهایی خود نسبت به حسن اجرای قوانین بیمه در مناطق آزاد نیز اظهار نظر نمایند.
ماده ۲۳- بیمه مرکزی درصورت مشاهده هرگونه تخلف از شرکتهای بیمه مناطق آزاد، مراتب را بهطور کتبی به موسسه و سازمان اعلام کرده و مهلت مناسبی را برای رفع ایراد تعیین و ابلاغ مینماید. درصورت عدم رفع بهموقع تخلف و یا تکرار تکلف، بیمه مرکزی با آنان برخورد خواهد کرد.
ماده ۲۴- ارزش خالص داراییها (حقوق صاحبان سهام) در موسسات بیمه، نباید از بزرگترین رقم حاصل از بندهای زیر کمتر باشد:
- نود درصد حداقل سرمایه پرداختشده طبق قانون بیمه در مناطق آزاد.
- ده درصد حق بیمههای صادرشده ناخالص آخرین سال مالی ضربدر نسبت نگهداری خسارت دوره.
- چهارده و سه دهم (۱۴.۳%) درصد میانگین سالانه کل خسارات ایجاد شده در سه دوره مالی قبل ضربدر نسبت نگهداری خسارت دوره.
تبصره: نسبت نگهداری خسارت دوره عبارت است از: کل خسارت ایجاد شده دوره مربوطه/ خسارتهای ایجاد شده پس از کسر خسارت سهم بیمهگران اتکایی.
ماده ۲۵- درصورت عدم حصول نصابهای مندرج در ماده ۲۴، موسسه بیمه موظف است که طرح خود درباره نیل به نصابهای مذکور را ظرف ۳ ماه از پایان مهلت مقرر برای ارائه صورتهای مالی به تایید بیمه مرکزی برساند، درغیر این صورت بیمه مرکزی مطابق با قانون بیمه در مناطق آزاد نسبت به محدود کردن فعالیت یا لغو پروانه اقدام مینماید.
ماده ۲۶- شرکتهای بیمه مناطق آزاد، موظف هستند که کلیه داراییهای معرف بدهیها و ذخایر عملیات بیمهای، سرمایه و اندوختههای خود را تنها در مناطق آزاد یا سایر نقاط کشور نگهداری و سرمایهگذاری نمایند.
تبصره: نگهداری بخشی از داراییهای ذکرشده در این ماده در خارج از کشور، تنها با تایید سازمان و بیمه مرکزی ممکن است.
فصل هفتم – سایر مقررات
ماده ۲۷- موسسان بیمه، نمایندگان و کارگزاران رسمی بیمه، مسئول جبران خساراتی هستند که توسط آنها یا کارکنان رخ داده است.
ماده ۲۸- از فعالیت اشخاصی که بدون دریافت پروانه، سعی در انجام خدمات بیمه نمایند، توسط بیمه مرکزی از فعالیت آنها جلوگیری شده و درصورت نیاز تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.
ماده ۲۹- رئیس شورای عالی بیمه در تمامی مواردی که اعضای شورای عالی بیمه به جهت تصمیمگیری در زمینه موضوعات مربوط به تاسسیس یا فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد دعووت مینماید، از دبیر شورای عالی مناطق آزاد یا نماینده وی نیز برای شرکت در جلسه دعوت میکند که این افراد نیز حق رای خواهند داشت.
ماده ۳۰- فعالیت شرکتهای بیمه مناطق آزاد تنها تابع قانون مناطق آزاد است و موارد پیشبینی نشده از حیث اداره امور موسسه، تایع قانون تجارت و قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت خواهد بود.
ماده ۳۱- از تاریخ تصویب ابن آییننامه، کلیه مقررات مغایر با آن در منطقه لغو میشود.
